Kiła, syfilis
lac. Lues, syphilis
ang. Syphilis


Powiązana grafika:
(otwieranie w nowym oknie)
Kiła / syfilis
Kiła / syfilis
Łac. Lues, syphilis
Łac. Lues, syphilis
Choroby weneryczne
Choroby weneryczne
Ch. przenoszone drogą płciową
Ch. przenoszone drogą płciową

  

Kiła jest poważną chorobą, zagrażającą życiu, przenoszoną drogą płciową. Wywołują ją bakterie. Do zakażenia może dojść również w przypadku kontaktu z krwią osoby zarażonej (owrzodzenia jamy ustnej, prącia, pochwy lub odbytu).

Pierwszy etap choroby następuje zwykle w okresie od 10 dnia do 3 miesięcy po zarażeniu. U mężczyzn pierwszym objawem kiły może być ból penisa. U kobiet pierwszą oznaką choroby może być ból wokół lub wewnątrz pochwy. Czasami obserwuje się powiększenie węzłów chłonnych w pachwinie. Nie leczona kiła zaczyna rozprzestrzeniać się w organizmie poprzez układ krwionośny. Najczęstszym objawem takiego stanu jest wysypka. Wysypka, zwykle czerwonawo-brązowa, może wystąpić w dowolnym miejscu ciała (nawet na dłoniach i stopach). Po okresie od 2 do 10 tygodni od pojawienia się, wysypka przechodzi w stan owrzodzenia. Innymi objawami kiły są: powiększenie węzłów chłonnych, ból gardła, bóle mięśni, owrzodzenia w jamie ustnej i zmęczenie.




Po ustąpieniu objawów, kiła przechodzi w stadium ukryte. W tym czasie nie daje żadnych objawów, jednak chory pozostaje w dalszym ciągu zakażony. Ten etap choroby może trwać nawet kilka lat. W kolejnym stadium kiła, nazywana wtedy syfilisem, może powodować uszkodzenia mózgu i rdzenia kręgowego, serca oraz wielu innych narządów. Spotyka się sytuacje, w których kiła nie daje w ogóle żadnych objawów. W innych przypadkach przebieg choroby może być bardzo łagodny. Jednak u tych chorych, pozostających bez leczenia, zakażenie po wielu latach może spowodować poważne problemy zdrowotne.


W celu potwierdzenia zakażenia kiłą wykonuje się badanie krwi. W niektórych przypadkach, w celu zdiagnozowania etapu choroby, może okazać się koniecznym zbadanie płynu mózgowo-rdzeniowego. Pozwala to na sprawdzenie czy zakażeniem został objęty układ nerwowy. W większości przypadków kiła jest przekazywana przez kontakty seksualne. Może być również przekazana z zakażonej matki na dziecko w trakcie ciąży. Formą zabezpieczenia może być używanie prezerwatyw podczas stosunków płciowych. 

Kiłę leczy się przy pomocy antybiotyku – penicyliny, podawanej w zastrzykach. Jeśli od momentu zakażenia upłynął rok lub mniej, wystarczy jeden zastrzyk. W innych przypadkach wymagane jest podanie większej ilości antybiotyku. W przypadku uczulenia na penicylinę, należy powiadomić o tym lekarza. W zaawansowanych stadiach choroby, wymagane jest wykonywanie zastrzyków codziennie, przez okres kilku dni. W przypadku kobiet w ciąży z rozpoznaną kiłą, leczenie należy wdrożyć natychmiast. Kiła może spowodować wady wrodzone u płodu lub nawet jego śmierć. Badaniem potwierdzającym skuteczność leczenia jest badanie krwi pod kątem bakterii wywołujących kiłę. W przypadku wystąpienia kiły, należy przebadać się pod kątem innych chorób przenoszonych drogą płciową, w szczególności HIV, chlamydia czy rzeżączka.



Prosimy oceń
stronę/treści:
  
0/5, ocen: 0
Kiła, syfilis
Ocena: 0 % na 100%
Liczba opinii: 0

Autor tekstu: mgr Karolina W., Warszawa, 2010 - 2019.
Kopiowanie i rozpowszechnianie tekstu jest zabronione.


Jeśli spodobał Ci się powyższy tekst, daj nam

Chcesz wiedzieć więcej na ten temat? Skorzystaj z wyszukiwarki i przeszukaj serwis:


Zobacz również:

AIDS, HIV, zespół nabytego niedoboru odporności, wirus
Choroba Glińskiego - Simmondsa, charłactwo przysadkowe, martwica przysadki
Kiła, syfilis
Zapalenie cewki moczowej
Niedowład
Pandemia



Tagi:


 
Polityka prywatności, cookies
Warunki korzystania z serwisu
Wyłączenie odpowiedzialności

Reklama


 

Reklama

STRONA GŁÓWNA

menu

Wyniki oraz opisy badań:

badania

choroby

objawy

terminy

placówki

szukaj