Stwardnienie rozsiane, SM
lac. Sclerosis Multiplex
ang. Multiple sclerosis, MS



Stwardnienie rozsiane to wyniszczająca organizm człowieka choroba, w której system odpornościowy wyniszcza ochronną powłokę, która otacza układ nerwowy, co sprawia, że zostaje zakłócona komunikacja między mózgiem a resztą ciała. Ostatecznie może to doprowadzić do trwałego, nieodwracalnego osłabienia nerwów.  Objawy stwardnienia rozsianego mogą być bardzo różne, w zależności od stopnia i rodzaju uszkodzonych nerwów. W najpoważniejszych przypadkach, pacjenci chorzy na stwardnienie rozsiane mogą utracić zdolność chodzenia oraz mówienia. Choroba w początkowej fazie rozwoju może być ciężka do rozpoznania ze względu na fakt, iż objawy stale znikają i na nowo się pojawiają.  Stwardnienie rozsiane może wystąpić w każdym wieku, jednak najczęściej rozwój choroby obserwuje się między 20- tym a 40- tym rokiem życia. Płcią bardziej narażoną na tę chorobę są kobiety. 

Objawy stwardnienia rozsianego są bardzo zróżnicowane w zależności od rodzaju nerwów, jakie zostały dotknięte i obejmują:
? Drętwienie i osłabienie w jednej lub kilku kończynach, które zwykle występuje tylko z jednej strony ciała lub jego części (np. od pasa w dół).
? Częściowa lub całkowita utrata wzroku najczęściej tylko w jednym oku, której towarzyszy ból podczas poruszania oka (zapalenie nerwu wzrokowego).
? Podwójne lub rozmazane widzenie.
? Mrowienie i ból w różnych częściach ciała.
? Zmęczenie.
? Zawroty głowy.
? Uczucie podobne do porażenia prądem podczas niektórych ruchów.
? Drżenie mięśni, niepewny chód, brak koordynacji ruchowej.

Większość osób w początkowej fazie rozwoju choroby doświadcza, co jakiś czas nawrotów objawów, po których następują momenty, podczas których chory nie odczuwa żadnych oznak świadczących o problemach zdrowotnych. Objawy stwardnienia rozsianego często nasilają się i uwidaczniają w momencie, gdy podnosi się temperatura ciała.

Stwardnienie rozsiane jest chorobą autoimmunologiczną, czyli taką, w której układ odpornościowy organizmu atakuje własne, zdrowe tkanki. Podczas stwardnienia rozsianego niszczona jest mielina- substancja tłuszczowa oraz powłoka ochronna nerwów w rdzeniu kręgowym i mózgu. Mielinę można porównać do izolacji w przewodzie elektrycznym. Jeśli dojdzie do jej uszkodzenia, informacje przechodzące przez nerwy nie są przekazywane w całości lub ich przepływ jest całkiem zablokowany.  Lekarze i badacze nadal nie wiedzą, dlaczego u jednych ludzi dochodzi do rozwoju stwardnienia rozsianego, a u innych nie. Mogą mieć na to wpływ różne czynniki, począwszy od genetycznych skończywszy na zwykłych zakażeniach. 





Czynniki, które zwiększają ryzyko zachorowania na stwardnienie rozsiane:

Wiek
Mimo, że choroba może rozwinąć się w każdym wieku, to najczęściej obserwowane przypadki zachorowań zalicza się do przedziału 20 ? 40 lat.

Płeć
U kobiet stwardnienie rozsiane występuje dwa razy częściej niż u mężczyzn.

Cechy dziedziczne
Ryzyko pojawienia się stwardnienia rozsianego zwiększa się u osób, które mają w bliskiej rodzinie przypadki zachorowań na tę chorobę. Jeśli rodzice lub rodzeństwo chorują na stwardnienie rozsiane, to procent zachorowania wzrasta od 1 do 3, gdzie w normalnej rodzinie wynosi on 0,1 %.

Zakażenia
Wyróżniono kilka wirusów, które można powiązać z rozwojem stwardnienia rozsianego. Największe ryzyko stanowi wirus Epsteina ? Barr, odpowiedzialny za mononukleozę zakaźną. Wpływ, jaki wywiera ten wirus na rozwój stwardnienia nadal nie jest znany, ale stale są prowadzone w tym kierunku badania.

Pochodzenie
Osoby rasy białej, które pochodzą z północnej części Europy lub, których rodziny się tam wychowywały są bardziej narażone na stwardnienie rozsiane. Najmniejsze ryzyko dotyczy osób pochodzenia azjatyckiego, afrykańskiego i amerykańskiego.

Czynniki geograficzne
Stwardnienie rozsiane jest bardziej powszechne w krajach o klimacie umiarkowanym, w tym Europie, Kanadzie południowej, na północy Stanów Zjednoczonych, Nowej Zelandii i południowo ? wschodniej Australii. 
W przypadku, gdy dziecko zmieni miejsce zamieszkania ze strefy zagrożonej stwardnieniem do obszaru bezpieczniejszego możliwe jest, że wcześniejszy poziom ryzyka zostanie osłabiony. Jeśli chodzi o dorosłych, zwykle poziom ryzyka, jaki spowodowało przebywanie w strefie zagrożonej nie ulega już osłabieniu. 

Inne choroby
Obserwuje się częstsze zachorowania na stwardnienie u osób, które cierpią na różne choroby autoimmunologiczne, np.:

? Choroby tarczycy,
? Cukrzycę typu 1,
? Choroby zapalne jelit.



Prosimy oceń
stronę/treści:
  
0/5, ocen: 0
Stwardnienie rozsiane, SM
Ocena: 0 % na 100%
Liczba opinii: 0

Autor tekstu: mgr Karolina W., Warszawa, 2010 - 2023.
Kopiowanie i rozpowszechnianie tekstu jest zabronione.


Jeśli spodobał Ci się powyższy tekst, daj nam

Chcesz wiedzieć więcej na ten temat? Skorzystaj z wyszukiwarki i przeszukaj serwis:


Zobacz również:

Atak serca, zawał mięśnia sercowego, zawał serca
Impotencja, zaburzenia erekcji
Miażdżyca tętnic, arterioskleroza
Rozwarstwienie aorty
Stwardnienie rozsiane, SM
Twardzina skórna, twarda skóra
Udar mózgu, incydent mózgowo-naczyniowy, apopleksja
Zapalenie cewki moczowej
Zaparcia
Ataksja, niezborność ruchów
Chelatacja, chelacja
Choroby neuronu ruchowego
Drżenie mięśni, fascykulacja, drżenie pęczkowe
Rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, zespół
Spastyczność
Tętnica wieńcowa



Tagi:


 
Polityka prywatności, cookies
Warunki korzystania z serwisu
Wyłączenie odpowiedzialności

Reklama


 

Reklama

STRONA GŁÓWNA

menu

Wyniki oraz opisy badań:

badania

choroby

objawy

terminy

placówki

szukaj