Mocznica, uremia
lac. Uraemia
ang. Uremia, uraemia


Powiązana grafika:
(otwieranie w nowym oknie)
Mocznica, uremia
Mocznica, uremia
Przewlekła niewydolność nerek
Przewlekła niewydolność nerek
Łac. Uraemia
Łac. Uraemia
Upośledzenie funkcji nerek
Upośledzenie funkcji nerek

  

Mocznica to przewlekła niewydolność nerek związana z zaburzeniami równowagi hormonalnej, metabolicznymi oraz z piciem małych ilości płynów. Przewlekła niewydolność nerek może przechodzić w kolejnych etapach rozwoju do przewlekłej choroby nerek albo ostrej niewydolności nerek, gdy funkcjonowanie nerek bardzo szybko się pogarsza. Nie stwierdzono do tej pory, jakie dokładnie bakterie czy toksyny odpowiadają za mocznicę. Na pewno, między innymi, są to: parathormony, beta- 2- mikroglobuliny, poliaminy oraz końcowe produkty zaawansowanej glikozylacji.

Nerki są miejscem produkcji i wydzielania hormonów, homeostazy kwasowo- zasadowej; zarządzania gospodarką wodno- elektrolitową organizmu; usuwania toksyn. Kiedy w organizmie rozwija się infekcja i dochodzi do niewydolności nerek, pojawiają się następujące objawy: niedokrwistość, hiperkaliemia, nadczynność przytarczyc, nadciśnienie tętnicze krwi.
Przewlekła niewydolność nerek pojawia się dopiero, gdy wskaźnik kreatyniny w nerkach spada poniżej 10 ml / min. U niektórych chorych może być to oznaką poważniejszej choroby, jaką jest ostra niewydolność nerek. Mogą się pojawić nudności, wymioty, zmęczenie, brak apetytu, utrata masy ciała, skurcze mięśni, świąd skóry i zmiany stanu psychicznego.

Niedokrwistość
Niedokrwistość to jeden z głównych czynników powodujących mocznicę. Zwykle wywołana jest zmęczeniem. O niedokrwistości przy niewydolności nerek można powiedzieć podczas filtracji kłębuszków nerkowych, która wynosi mniej niż 50 ml / min lub gdy stężenie kreatyniny w surowicy wynosi więcej niż 2 mg/ dL. U pacjentów chorych na cukrzycę niedokrwistość związana z filtracją może wynosić 60 ml/min.
Przy rozpoznaniu niedokrwistości, w przewlekłej niewydolności nerek, mogą pojawić się także inne czynniki wpływające na ten stan, tzn. niedobór żelaza, niedobór witamin (np. kwasu foliowego, witaminy B- 12), nadczynność przytarczyc, niedoczynność tarczycy. 

Koagulopatia
Skaza krwotoczna jest charakterystycznym objawem pojawiającym się w schyłkowej fazie niewydolności nerek. Podczas powstawania mocznicy krwawienie prowadzi do wielu zaburzeń płytek krwi. Ich liczba może się zmniejszyć a ich przyczepność do ścian naczyń krwionośnych osłabić. Zmiany w przyczepności płytek krwi są związane z obecnością toksyn w organizmie i niedokrwistością. Krwawienie podczas mocznicy można zredukować poprzez leczenie niedokrwistości erytropoetyną, darbepoetyną, dializą, desmopresyną, kwasem traneksamowym oraz przez sprzężenie estrogenów. 

Kwasica
Innym czynnikiem związanym z mocznicą jest kwasica, która prowadzi do zaburzeń metabolizmu. Regulacja kwasowo- zasadowa metabolizmu jest głównie kontrolowana przez komórki nerek. Zanik wydzielania jonów wodorowych i zaburzenia w wydalaniu amonu mogą spowodować rozwój kwasicy metabolicznej. Jeżeli nerki ciągle kumulują różnego rodzaju kwasy organiczne (kwas siarkowy, kwas mlekowy) i fosforany, kwasica metaboliczna coraz bardziej się rozwija. Kwasica podczas mocznicy może przyczynić się do powstawania różnych nieprawidłowości, np. hiperwentylacja, brak apetytu, odurzenie, niewydolność serca i osłabienie mięśni. 

Hiperkaliemia
Jest to stan, w którym stężenie potasu w organizmie wynosi więcej niż 6,5 mmol / l. Z powodu niewydolności nerki nie są w stanie wytwarzać odpowiedniej ilości potasu. Ponadto także inne zaburzenia nerek (metaboliczne, kwasica) mogą przyczynić się do hiperkaliemii. Generalnie zaburzenie może mieć różne przyczyny, niekoniecznie związane z nerkami. 





Hiperkaliemia może wystąpić w kilku przypadkach:

1. Przy nadmiernym spożywaniu potasu przez pacjentów z niskim wskaźnikiem kreatyniny w organizmie (poniżej 20 ml / min).
2. U chorych na kwasicę, cukrzycę, śródmiąższowe zapalenie nerek, niedrożność dróg moczowych.
3. Podczas leczenia farmakologicznego niewydolności nerek, gdy stosowane są leki moczopędne, niesteroidowe leki przeciwzapalne oraz beta- blokery.

Niedobory wapnia, witaminy D i nadczynność przytarczyc 

Zaburzenia metaboliczne związane z mocznicą powodują niedobory witaminy D, wapnia (hipokalcemia), wysokie stężenie parathormonów oraz fosforanów (hiperfosfatemia). Przy narażeniu organizmu na słońce, w skórze produkowana jest witamina D- 3, która następnie jest transportowana do wątroby i hydroksylowana. Następnie owa witamina D- 3 przenoszona do nerek, w których ponownie dochodzi do hydroksylacji. Powstają witaminy D, których zadaniem jest wchłanianie wapnia i fosforu oraz zahamowanie parathormonów. Podczas niewydolności nerek, witamina D produkowana jest w nerkach w bardzo małych ilościach, co powoduje słabsze wchłanianie wapnia. Niedobór wapnia (hipokalcemia) natomiast, stymuluje zwiększone wydzielanie parathormonów. Zaburzenie to określa się nadczynnością przytarczyc. 

W tym przypadku niedobory witamin można uzupełnić poprzez przyjmowanie leków doustnych lub dożylnych. Jest bardzo dużo środków wyrównujących braki witamin, które przynoszą rezultaty. Hiperfosfatemia jest to wysokie stężenie fosforu w organizmie związane z niewydolnością nerek. Zaburzenie stymuluje wzrost wydzielania parathormonów. Podwyższone stężenie parathormonów wiąże się z zaburzeniami metabolizmu, które obejmują zmiany chorobowe trzustki, serca i wątroby. Inne zaburzenia, które mogą pojawić się przy mocznicy to zmiany w metabolizmie węglowodanów, zmniejszenie wydzielania hormonów przez tarczycę, nieprawidłowa ilość hormonów. Podczas niewydolności nerek może pojawiać się zmniejszony lub zwiększony poziom insuliny, który prowadzi do hipoglikemii.  Poziom hormonów wydzielanych przez tarczycę, np. tyroksyna, może się zwiększyć lub zmniejszyć. 

Zaburzenia hormonu rozrodczego mogą powodować u mężczyzn impotencję i niepłodność u kobiet. U mężczyzn pojawia się pogorszenie procesu spermatogenezy, zmniejszenie poziomu testosteronu, zwiększony poziom estrogenu, zwiększony poziom hormonu luteinizującego. U kobiet mocznica zmniejsza cykliczny wzrost hormonu luteinizującego, co prowadzi do zaniku owulacji i braku miesiączki. Zwiększa się ryzyko niepłodności, ciąża praktycznie nigdy nie występuje u kobiet chorych na niewydolność nerek.

Zaburzenia układu sercowo- naczyniowego związane z mocznicą powodują zapalenie osierdzia, wysięk w worku osierdziowym, zakłócenia w funkcjonowaniu zastawek, odkładanie się wapnia i fosforanów w organizmie oraz zaburzenia w kurczliwości mięśnia sercowego. Najczęściej pojawia się także przerost lewej komory serca. Objawia się to zwiększoną grubością komory, sztywnieniem tętnic, miażdżycą wieńcową i / lub zwapnieniem tętnic wieńcowych. Niewydolność nerek może prowadzić także do nadciśnienia tętniczego oraz zastoinowa niewydolność serca. 

Brak apetytu to kolejny objaw niewydolności nerek. Pojawia się nagła utrata masy ciała, utrata masy mięśniowej, niski poziom cholesterolu, niski poziom azotu mocznikowego z jednoczesnym wysokim stężeniem kreatyniny, niski poziom albumin. Wszelkie inne choroby związane z mocznicą i wymagające ograniczonej diety mogą prowadzić do anoreksji. Liczne badania wykazały, że obniżony poziom albumin jest bardzo poważnym czynnikiem wywołującym ryzyko śmierci u osób dializowanych. Dlatego ważne jest, aby dializa została rozpoczęta przed pojawieniem się objawów związanych z brakiem apetytu.



Prosimy oceń
stronę/treści:
  
4/5, ocen: 2
Mocznica, uremia
Ocena: 80 % na 100%
Liczba opinii: 2

Autor tekstu: mgr Karolina W., Warszawa, 2010 - 2019.
Kopiowanie i rozpowszechnianie tekstu jest zabronione.


Jeśli spodobał Ci się powyższy tekst, daj nam

Chcesz wiedzieć więcej na ten temat? Skorzystaj z wyszukiwarki i przeszukaj serwis:


Zobacz również:

Mocznica, uremia



Tagi:


 
Polityka prywatności, cookies
Warunki korzystania z serwisu
Wyłączenie odpowiedzialności

Reklama


 

Reklama

STRONA GŁÓWNA

menu

Wyniki oraz opisy badań:

badania

choroby

objawy

terminy

placówki

szukaj