Niedoczynność tarczycy, hipotyreoza
lac. Hyperthyreosis, Hyperthyreoidismus
ang. Underactive thyroid, hypothyroidism



Niedoczynność tarczycy, inaczej hipotyreoza, to choroba, podczas której tarczyca nie wytwarza wystarczającej ilości pewnych hormonów. Takie zaburzenie prowadzi do rozstroju normalnej równowagi procesów chemicznych w organizmie, co rzadko wywołuje objawy we wczesnej fazie rozwoju. Niedoczynność nieleczona może się wiązać z rozwojem różnych problemów zdrowotnych, np. otyłości, bólów stawów, bezpłodności oraz chorób serca. Na niedoczynność tarczycy najbardziej narażone są kobiety po 50- tym roku życia. Dobrą wiadomością jest fakt, iż niedoczynność tarczycy i inne choroby tego narządu są zwykle szybko i prawidłowo diagnozowane i przy zastosowaniu odpowiedniego leczenia, możliwy jest powrót do pełnego zdrowia. 

Objawy niedoczynności tarczycy są zależne od stopnia niedoboru hormonów. Najczęściej jednak pierwsze oznaki choroby pojawiają się dopiero po kilku latach.

W początkowej fazie rozwoju niedoczynności objawy zwykle się nie ujawniają lub są ciężkie do przypisania konkretnej chorobie, np. zmęczenie, ospałość, które nie są charakterystyczne tylko dla hipotyreozy. W przypadku niedoczynności, wyżej wymienione objawy mogą się jednak pogarszać i prowadzić do różnych powikłań. Inne objawy niedoczynności tarczycy, to:

  • Wrażliwość na zimno,
  • Spowolnienie,
  • Zaparcia,
  • Blada, sucha skóra,
  • Obrzęk twarzy,
  • Ochrypły głos,
  • Podwyższony poziom cholesterolu we krwi,
  • Nieuzasadniony przyrost masy ciała,
  • Bóle, sztywność lub wrażliwość mięśni,
  • Bóle, sztywność i obrzęk stawów,
  • Osłabienie mięśni,
  • Obfitsza i bardziej uciążliwa niż zwykle miesiączka,
  • Łamliwe włosy i paznokcie,
  • Depresja.

W sytuacji, gdy niedoczynność tarczycy nie jest leczona, objawy stopniowo mogą stawać się poważniejsze. Tarczyca, ciągle hamowana w kierunku wydzielania odpowiedniej ilości hormonów, może spowodować jej powiększenie, czyli tzw. wole. Ponadto, pogarsza się zdolność do zapamiętywania i logicznego myślenia, a także pojawia się ogólne spowolnienie organizmu. Zaawansowana niedoczynność tarczycy, tzw. obrzęk śluzowaty, pojawia się bardzo rzadko, jednak jeśli wystąpi, może stanowić zagrożenie dla życia. Objawy to, niskie ciśnienie krwi, płytki oddech, niska temperatura ciała a nawet śpiączka. W skrajnych przypadkach obrzęk śluzowaty kończy się śmiercią.




Niedoczynność tarczycy u dzieci i młodzieży
Mimo, iż niedoczynność tarczycy najczęściej dotyka osoby w starszym wieku i głównie kobiety, to czasami, stan ten może się rozwinąć u dzieci i młodzieży. U dzieci urodzonych z źle rozwiniętym gruczołem tarczycy, mogą się pojawić różne objawy. Jeśli problem dotyczy noworodków, są to:

  • Duszności, albo samoistne uduszenia.
  • Napuchnięta twarz.
  • Żółtaczka, która objawia się zażółceniem skóry i białek ocznych. Najczęściej ma to miejsce u dzieci, których wątroba nie metabolizuje substancji, jaką jest bilirubina, która zwykle pojawia się, gdy organizm przetwarza stare lub zniszczone czerwone krwinki.
  • Długi i duży język.

W miarę postępu choroby dzieci mogą mieć problemy podczas połykania pokarmów oraz z prawidłowym rozwojem i wzrostem. Mogą się także pojawić:

  • Zaparcia,
  • Słabe napięcie mięśniowe,
  • Nadmierna senność.

Przy niedoczynności tarczycy u niemowląt, nawet tej łagodnej, która nie jest leczona, mogą się pojawić różne powikłania, a najczęściej jest to spowolniony rozwój zarówno psychiczny, jak i fizyczny.

Ogólnie rzecz biorąc, dzieci i młodzież, u których pojawiła się niedoczynność tarczycy, mają takie same objawy jak dorośli, ale mogą poza tym wystąpić:

  • Niski wzrost spowodowany przez zaburzenia poziomu hormonu wzrostu,
  • Opóźniony wzrost stałych zębów,
  • Opóźniony okres dojrzewania,
  • Słaby rozwój umysłowy.

Tarczyca, jest to mały gruczoł, podobny wyglądem do motyla, który znajduje się u podstawy przedniej części szyi, tuż pod tzw. jabłkiem Adama. Hormony, jakie produkuje tarczyca mają ogromny wpływ na zdrowie człowieka oraz na jego prawidłowy rozwój. Kiedy tarczyca wytwarza odpowiedni poziom hormonów, organizm człowieka funkcjonuje tak jak powinien. W przypadku, gdy gruczoł przestaje produkować optymalne ilości hormonów, równowaga procesów chemicznych zachodzących w ciele zostaje zaburzona. Taki stan określa się niedoczynnością tarczycy.

Tarczyca jest odpowiedzialna za wydzielanie dwóch najważniejszych hormonów, mianowicie: tyroksyny i trójjodotyroniny. Hormony te pomagają organizmowi utrzymywać tempo, w którym wykorzystuje tłuszcze i węglowodany, kontrolują temperaturę ciała, mają wpływ na częstość akcji serca oraz regulują produkcję białek. Tarczyca wydziela również kalcytoninę, hormon, który utrzymuje odpowiedni poziom wapnia we krwi. Tempo, z jakim tyroksyna i trójjodotyronina są wydzielane, kontrolowane jest przez przysadkę mózgową oraz podwzgórze, czyli obszary u podstawy mózgu, które działają jak termostaty dla organizmu. Przysadka mózgowa i podwzgórze wydzielają hormon tyreotropowy, którego ilość ma wpływ na poziom tyroksyny i trójjodotryniny we krwi. Tarczyca ma za zadanie uregulować produkcję hormonów na podstawie poziomu wydzielanego hormonu tyreotropowego. 

Pomimo, iż proces ten zwykle zachodzi prawidłowo, to czasami tarczycy nie udaje się wyprodukować odpowiedniej ilości hormonów. Niedoczynność tarczycy może być spowodowana przez szereg różnych czynników, w tym:

  • Choroby autoimmunologiczne- zapalenie tarczycy Hashimoto. Jest to najczęstsza przyczyna niedoczynności tarczycy. Zaburzenia autoimmunologiczne mają miejsce wtedy, gdy układ odpornościowy wytwarza przeciwciała, które atakują własne, zdrowe tkanki. Czasami, w ten problem zaangażowana jest tarczyca. Powody, dla których układ odpornościowy reaguje w ten sposób nie są znane. Niektórzy twierdzą, że związane są z tym wirusy albo bakterie, inni natomiast, że wpływ na to mają wady genetyczne. Choroby autoimmunologiczne na pewno wynikają z kilku czynników i mogą mieć wpływ na zdolność tarczycy do produkcji hormonów.
  • Leczenie nadczynności tarczycy. W przypadku, gdy tarczyca wydziela zbyt dużo hormonów, leczenie opiera się na stosowaniu radioaktywnego jodu lub leków, które mają na celu zmniejszyć i znormalizować poziom hormonów tarczycy. Czasami może się jednak zdarzyć, że takie leczenie wpłynie na rozwój trwałej niedoczynności tarczycy.
  • Radioterapia. Promieniowanie stosowane w leczeniu nowotworów głowy i szyi, może wpływać na funkcjonowanie tarczycy i prowadzić do niedoczynności.
  • Chirurgia tarczycy. Usuwanie całej lub części tarczycy może zmniejszyć lub ograniczyć produkcję hormonów. W takim przypadku konieczne jest stosowanie zastępczych dawek hormonów do końca życia.
  • Leki. Istnieje wiele leków, które mogą się przyczynić do niedoczynności tarczycy. Jednym z nich jest lit, który stosuje się podczas leczenia różnych zaburzeń psychicznych. Jeśli przyjmujesz tego typu leki, zapytaj lekarza czy może mieć on wpływ na Twoją tarczycę.

Rzadziej niedoczynność tarczycy może się rozwijać z powodu:

  1. Chorób wrodzonych. Znane są przypadki urodzeń dzieci z brakiem tarczycy lub z jej niedorozwojem. W większości przypadków, przyczyny takich zaburzeń nie są znane, chociaż czasami można przyjąć, że jest to choroba dziedziczna. Najczęściej dzieci po urodzeniu nie wykazują żadnych widocznych objawów, dlatego nawet nie przypuszcza się jakichkolwiek zaburzeń. Należy więc zawsze pamiętać, aby zostały przeprowadzone badania przesiewowe tarczycy u noworodka.
  2. Zaburzeń przysadki mózgowej. Dość rzadką przyczyną hipotyreozy może być nieprawidłowo rozwinięta przysadka mózgowa, która nie wytwarza odpowiednich ilości hormonu tyreotropowego, zazwyczaj ze względu na guza.
  3. Ciąży. U niektórych kobiet, niedoczynność tarczycy rozwija się w trakcie lub po ciąży ze względu na produkcję przeciwciał wobec własnej tarczycy. Hipotyreoza podczas ciąży, która nie jest leczona, grozi poronieniem, przedwczesnym porodem lub stanem przedrzucawkowym (znaczny wzrost ciśnienia krwi u kobiety w ostatnim trymestrze ciąży). Czasami może również prowadzić do nieprawidłowości w rozwoju płodu.
  4. Niedoboru jodu. Jod mineralny, który znajduje się w owocach morza, roślinach i soli, jest niezbędny do produkcji hormonów tarczycy.



Prosimy oceń
stronę/treści:
  
3.7/5, ocen: 3
Niedoczynność tarczycy, hipotyreoza
Ocena: 73 % na 100%
Liczba opinii: 3

Autor tekstu: mgr Karolina W., Warszawa, 2010 - 2019.
Kopiowanie i rozpowszechnianie tekstu jest zabronione.


Jeśli spodobał Ci się powyższy tekst, daj nam

Chcesz wiedzieć więcej na ten temat? Skorzystaj z wyszukiwarki i przeszukaj serwis:


Zobacz również:

Arytmia
Choroba Glińskiego - Simmondsa, charłactwo przysadkowe, martwica przysadki
Choroba Gravesa- Basedowa, choroba Basedowa
Choroba Plummera, wole guzkowe toksyczne
Choroba Raynauda
Hiperlipidemia
Hiperprolaktynemia, podwyższone stężenie prolaktyny
Hipotermia, ochłodzenie organizmu
Kardiomiopatia
Kretynizm, matołectwo, wrodzony zespół niedoboru jodu
Menorrhagia, obfite miesiączki
Miastenia, miastenia rzekomoporaźna, choroba Erba-Goldflama
Mocznica, uremia
Nadczynność tarczycy, hipertyreoza
Nadczynność tarczycy, hipertyreoza
Biopsja tarczycy
Drżenie rąk
Jod
Odruch kolanowy, odruch rzepkowy
Tarczyca
Test potowy



Tagi:


 
Polityka prywatności, cookies
Warunki korzystania z serwisu
Wyłączenie odpowiedzialności

Reklama


 

Reklama

STRONA GŁÓWNA

menu

Wyniki oraz opisy badań:

badania

choroby

objawy

terminy

placówki

szukaj