Miedź (Cu)

Wartości referencyjne:
Mężczyźni: 10,9-22,0 mol/l; Kobiety: 12,6-24,3 mol/l
0,65 - 1,25 mmol / l
ok. 25 g (14 mmol / kg mc.)
12 - 22 mikromol / l (80 - 140 mikrogram / dl)
zapotrzebowanie dzienne: 1,5 - 3 mg



Miedź jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Bierze udział w wytwarzaniu czerwonych krwinek, w tworzeniu kości i kolagenu, w prawidłowym gojeniu ran, we wchłanianiu i transporcie żelaza, w metabolizmie kwasów tłuszczowych i w powstawaniu RNA (kwasu rybonukleinowego).
Miedź to mikroelement biorący udział w syntezach hemoprotein, np. hemoglobiny. Niezbędny do prawidłowego przyswajania żelaza. Uczestniczy w procesie regeneracji tkanki łącznej. Ważny składnik białka o właściwościach p/utleniających. Niezbędny do prawidłowego funkcjonowania mózgu. Zapobiego chorobie wieńcowej serca (niedobór to mniejsze stężenie HDL cholesterolu).

Miedź to mikroelement biorący udział w syntezach hemoprotein, np. hemoglobiny. Niezbędny do prawidłowego przyswajania żelaza. Uczestniczy w procesie regeneracji tkanki łącznej. Ważny składnik białka o właściwościach p/utleniających. Niezbędny do prawidłowego funkcjonowania mózgu. Zapobiego chorobie wieńcowej serca (niedobór to mniejsze stężenie HDL cholesterolu).


Choć nie są stworzone normy dotyczące dziennego zapotrzebowania na miedź, uważa się, że dorośli powinni spożywać od 1,5 do 3 mg dziennie.
Niedobór miedzi zaburza powstawanie kolagenu, strukturalnego składnika tkanki łącznej co powoduje niedorozwój i zniekształcenia wielu tkanek organizmu. Przypuszcza się że niedobory miedzi mogą mieć związek z wadami kręgosłupa a zwłaszcza skoliozy, powstającej w wieku rozwojowym.

Niedobór miedzi ogranicza powstawanie i funkcjonowanie wielu enzymów co zaburza działanie układu nerwowego, powoduje uszkodzenia tętnic i serca, może powodować nadciśnienie i powstawanie zakrzepów, uniemożliwia produkcję odpowiedniej ilości melaniny, barwika włosów i skóry. Obniżone stężenie miedzi zwiększa podatność na infekcje i choroby z powodu zmniejszenia się ilości i aktywności białych ciałek krwi. Istotne znaczenie dla sprawnego funkcjonowania układu odpornościowego ma wzajemny stosunek ilości miedzi do cynku. Przy niedoborze lub nadmiarze jednego z tych pierwiastków układ odpornościowy obniża swoją sprawność. Mechanizm wchłaniania miedzi nie jest w pełni poznany a wydalanie z organizmu następuje w większości z żółcią. Cynk, kadm, molibden i siarczki tworzą z miedzią nierozpuszczalne kompleksy i blokują jej wchłanianie w przewodzie pokarmowym. Występuje wzajemne blokowanie wchłaniania się, pomiędzy miedzią i żelazem.


Tagi:

Prosimy oceń
stronę/treści:
  
4/5, ocen: 1
Miedź Cu
Ocena: 80 % na 100%
Liczba opinii: 1

Zadaj pytanie lub skomentuj powyższy tekst


Należy wypełnić wszystkie pola formularza:

Nick:
Token: wpisz liczbę 64324
poprzedzając literą A:
Komentarz:







 
Polityka prywatności, cookies
Warunki korzystania z serwisu
Wyłączenie odpowiedzialności

Reklama


 

Reklama

STRONA GŁÓWNA

menu

Wyniki oraz opisy badań:

badania

choroby

objawy

terminy

placówki

szukaj